08-09-08

Kauderwelsch

uurwerkenIn het verleden heb ik mij vrolijk gemaakt over vertaalmachines. Twee jaar geleden stonden die geautomatiseerde vertalingen absoluut niet op punt. Alles wat een taal ook maar een beetje bijzonder of boeiend of mooi of sexy maakt, werd door de applicaties – en vergeef mij vooral dat ik de schijn wek het onderscheid te kennen tussen een applicatie en een programma – ofwél niet vertaald ofwél helemaal fout vertaald. Je kan net zo goed een aap een schaar in zijn klauwen duwen en vragen om willekeurig stukjes papier uit een woordenboek te knippen en ze na elkaar op een rijtje te leggen. En dan ben ik nog mild, want apen hebben heel wat in hun mars. Het zou me niet verwonderen dat er binnen afzienbare tijd tóch een aap in slaag om een volledig Shakespeare-drama uit te tikken. (Voor nadere toelichting: google even “le miracle des singes dactylographes”.)

 

Ja, ik heb me vrolijk gemaakt over vertaalmachines! En ja, dat was voor een deel uit eigenbelang! En ja, die post lever me nog elke week een handvol bezoekers op die het fijne willen weten over vertaalmachines, maar hinderlijk genoeg op mijn blog terecht komen! Maar om mij daar zó hard voor te straffen… Dat is er een beetje over, als u het mij vraagt. (Ik hoop dat u dat bij gelegenheid eens doet!)

 

Het begon drie weken geleden. Ik voelde me die maandagmorgen een beetje slapjes. Dat hoeft niet te verwonderen. Ik was die zondagavond pas laat, ietwat hongerig en bloednuchter thuisgekomen. Onmiddellijk gaan slapen was geen optie: maag te leeg en hoofd te helder. Een bord penne ai quattro formaggi en een (halve) fles wijn hadden soelaas gebracht, maar ondertussen waren kostbare nachtelijke minuten weggetikt. Te laat in bed, te vroeg eruit en dus zat ik op maandagmorgen als een halve zombie achter mijn pc. En toen kreeg ik een prachtige e-mail van ene Sophie Jouffroy, die op het stadhuis van Lyon werkt. (Kleine correctie: die op de loonlijst van de stad Lyon staat.)

 

Hoewel Sophie mij van haar noch pluimen kent en omgekeerd, bood ze me die maandagmorgen precies wat ik nodig had: [SPAM] Toutes les pilules, qui a besoin d'un homme.  Toegegeven, howel Française was het Frans van Sophie niet je dat, maar goed, het was voor iedereen maandagmorgen die maandagmorgen. Ik kon bij Sophie alle pilletjes bestellen die een man nodig heeft. Dus waarschijnlijk ook wel een pilletje tegen vermoeidheid en sufheid. Bovendien kon ik dat bij Sophie met een gerust gemoed doen: “Une pharmacie sur Internet, qui assure pour vous. Nous fournissons toutes les commandes tout a fait sur de votre domicile, garanti. Le meilleur, ce que la medecine moderne peut vous offrir »  Het beste wat de moderne farmaceutica te bieden heeft en het wordt bovendien bij jou aan de voordeur geleverd. Wat kon ik nog meer wensen?

 

Na Sophie volgden Fa Fleury, Biabi Debartolo, Gustavo Harden, Georges Benson, Wilton Haley, Myriam Tordjemann, Jean Montreuil, Ed Fourmaux, Gwendolyn Whitman, Nigel Maxwell en een paar honderd van hun collega’s. Blijkbaar houden die elkaar goed op de hoogte, want op één of andere manier wisten ze dat ik mijn tijdelijke slapte ondertussen overwonnen had en dus begonnen ze me ook allerlei andere koopjes aan te bieden. Ik zit hier nu met beide onderarmen vol Rolexen, een penis waar maar geen einde lijkt aan te komen, een MBA en een diploma van doctor in de rechten, een stapel pillen en software in zowat alle Europese talen. Ik ben er mee opgehouden want het geld was écht op…

 

Ik vind het fantastisch dat al die mensen mij op de hoogte brengen wanneer er koopjes te doen zijn, maar ik erger mij blauw aan hun gebrekkige talenkennis: persoonsvormen en infinitieven behandelen ze op gelijke voet, onderwerpen en voorzetselvoorwerpen worden door elkaar gehusseld, over zinsbouw hun wensen te laat, bijwoorden en bijvoeglijke naamwoorden worden door elkaar gehaald… Neem bijvoorbeeld de e-mail die ik drie minuten geleden van Ra Brown kreeg:

 

  

emailcl

 

De onderwerpregel is al een beetje krakkemikkig. Beter zou zijn ‘Consultez EuroPharmacie, vous allez adorer’.

 

Ook de body zit niet echt lekker. Ik zou het als volgt formuleren: ‘Uniquement pour vous: la meilleure médecine et les meilleures pilules. Rendez-vous sur le site EuroPharmacie et vous en serez enthousiaste. Un grand choix et des prix très modérés, vous ne les trouverez qu’içi.’

 

In al mijn goedertieren zou ik Ra Brown en al zijn vrienden en vriendinnen een briefje willen sturen. Dat ze me altijd mogen mailen als ze in de knoei zitten met een vertaling. Dat ik dat dan wel even nakijken. En dat ze dan in elk geval een mailtje kunnen sturen dat correct én begrijpelijk is voor de bestemmelingen. Maar ik aarzel een beetje. Ra en de zijnen schrijven e-mails dat het een aard heeft. Toen ik deze morgen mijn pc aanzette, bleken ze in twee (vrije!) dagen zowaar 147 berichtjes te hebben gestuurd. Dat is écht te veel om één voor één na te lezen, hoor!

12:04 Gepost door Stof in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

147 En dat is dan nog enkel naar u. Mij weten ze ook dagelijks te vinden. Ik vraag me trouwens af waar die Afrikaanse prins blijft met het geld dat hij mij beloofd had als ik hem tijdelijk financieel uit de nood zou helpen.

Gepost door: fILLE | 08-09-08

De commentaren zijn gesloten.