28-03-08

Gesprek met een tettengek

poperope“Kende u de schrijver persoonlijk?”

 

“Neen, monseigneur.”

 

“Hoe kunt u dan volhouden dat de kerk het niet bij het rechte eind had?”

 

“Nou, monseigneur, in uw paaspreek had u het onder meer over ‘voer voor voorpaginanieuws’. Ik ben er nog niet helemaal uit of dit nu een anakoloet, een catachrese of een gewoon malapropisme was, maar in elk geval klopte er iets niet. En dat gevoel heb ik nog steeds: er klopt iets niet in die preek. Zonder hem bij naam te noemen, hebt u van Claus beweerd dat hij koos voor het heldendom of toch minstens voor een heldhaftige dood. Ik denk in alle eerlijkheid niet dat die overweging ook maar een moment heeft gespeeld.”

 

“Hoe kunt u dat beweren als u de schrijver niet eens persoonlijk gekend heeft?”

 

“Wel, monseigneur, ik heb de broer van de schrijver gekend. Niet intiem, gewoon van ‘Dag Guido! Goeienavond, Guido! Tot morgen, Guido!’ En ik heb ook de vrouw van de broer gekend. ‘Dag Motte!’ ‘Goeienavond, Motte! Tot morgen, Motte!’  ls je elkaar vaak genoeg ziet, begin je elkaar toch een beetje te kennen, me dunkt. Welnu, die twee hadden weinig uitstaans met heldendom, monseigneur. Alles wat je wilt, maar liever niet de held uithangen. Als die broer – de schrijver dus – ook maar een beetje van die twee mee had, dan stond Leven in zijn boek ongetwijfeld met hoofdletter L. En heldendom met een héél klein lettertje, ergens weggedrukt op de laatste pagina. De keuze van Claus heeft meer met zijn waardering voor het leven te maken dan met een vermeende drang naar heldhaftigheid.”

 

“De mens is de beheerder van zijn eigen leven, niét de eigenaar!”

 

“Wat drukt u dat weer mooi uit, monseigneur! Maar wat bedoelt u er eigenlijk mee?

 

“Je kan het interieur een nieuw likje verf geven, je kan van de woonkamer een slaapkamer maken en omgekeerd. Je kan er een nieuw dak op zetten of een tuin rond aanleggen, maar je kan het gebouw niet slopen. Zo is het met je eigen leven ook. Je bent vrij om te handelen zolang je jouw leven zelf niet in gevaar brengt.”

 

“En als ik op een mooie dag beslis: in dit krot wil ik niet meer wonen? Als dat een weloverwogen beslissing is, dan moet ik toch iets kunnen doen? Hen is tenslotte ik die moet wonen. Ik heb de indruk dat Claus gedacht heeft “De goot zit verstopt, het dak lekt, de ramen zijn stuk, de deur klappert, dus het huis voldoet niet meer voor zijn meest elementaire functie: beschutting bieden tegen de elementen. Bijgevolg: weg ermee! Zonder rancune, zonder spijt, zonder aarzeling…”

 

“Dan had hij zijn beslissing in alle stilte moeten nemen. Voor euthanasie kiezen is geen voer voor voorpaginanieuws!”

 

“Het is een malapropisme, monseigneur! En overigens zijn het de media zelf die er een heldendaad van gemaakt hebben door het nieuws op hun voorpagina’s te plaatsen. Of ik dat erg vind? Het volk heeft helden nodig. En dan heb ik véél liever dat ze de dode schrijver als held kiezen dan een nog levende politicus…”

09:43 Gepost door Stof in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

hier! hier!

Gepost door: goldfish | 07-04-08

De commentaren zijn gesloten.