31-01-08

Portrait of thieves - juridische overwegingen

figfan05fWat mij betreft, schijnt de zon voor iedereen. Tegelijk haast ik me om erbij te vertellen dat mijn respect voor mensen die geen onderscheid maken tussen mijn en dijn nogal aan de geringe kant is. Wat zeg ik? Het is eigenlijk zo goed als nihil. Je zal mij nooit horen vertellen dat we ze ‘allemaal tegen de muur moeten zetten’, - dat laat ik aan de vox populi ter rechterzijde over. Maar ik kan me evenmin voorstellen dat ik met een dief een normaal gesprek voer, laat staan dat ik ermee aan tafel zou gaan zitten. Die afkeer is uiteraard ingegeven door het feit dat ik al een paar keer van dieven last heb gehad. Dat dringt zomaar ongevraagd je wagen binnen, dat neemt zonder toelating spullen mee die je de volgende dag nodig hebt, dat gooit alles wat niet bruikbaar is op een hoop en dat laat een hoop troep achter. Bovendien is het elke een hoop gedoe: naar de politie, heen en weer bellen met de verzekeringsmaatschappij, wachten op Carglass… Dieven verstoren mijn planning en dat vind ik echt niet leuk.

 

Er is natuurlijk meer aan de hand. Ik probeer als burger en individu een klein beetje weerwerk te bieden tegen een tomeloos consumentisme dat ons op alle mogelijke manieren opgedrongen wordt. De regel lijkt te zijn: telkens je iets hebt, moet dat de aanleiding zijn om smachtend uit te kijken naar iets dat nog groter of net kleiner, nog dunner of net dikker, nog nieuwer of net ouder is. Wie een commode in Empirestijl heeft, moet uitkijken naar een commode in Louis XVI-stijl. Wie een kleurentelevisie en een kabelaansluiting heeft, moet uitkijken naar een kamerbrede flatscreen met HD digitale aansluiting. Wie een gsm heeft om te bellen en gebeld te worden, moet uitkijken naar een toestel waarmee je ook foto’s kan maken en surfen en radio luisteren en e-mailen. Wie dit jaar naar Spanje op vakantie geweest is, moet volgend jaar naar Cuba of Jamaica. Ik word daar godverdomme zo moe van, van al dat moeten! Het is een juk dat we onszelf opleggen, een juk dat we ons als tamme lammetjes gewillig laten influisteren. We hebben er zelfs een acceptabel werkwoord voor verzonnen: vervangen. ‘Ik heb mijn 3510 vervangen door een 7710.’ ‘Ik heb mijn mp3-speler vervangen door een iPod.’ ‘Ik heb mijn vrouw vervangen door Carla Bruni.’

 

De dief is de ultieme verpersoonlijking van een soort materialisme dat ik met hart en ziel verafschuw: je wil iets dat je niet hebben kan en dus ontvreemd je het. Zonder verder vragen te stellen. In de hele geschiedenis kan je het aantal Robin Hoods op de vingers van een hand tellen. Al de rest zijn schurken, gangsters en rabauwen die zich zonder enige rancune en zonder een sikkepitje ruggengraat  overgeven aan een neurotische consumptiedwang. Mensen die, zonder al te veel inspanningen te leveren, poenerig willen doen met het geld van anderen. Ik vind het moeilijk om voor dat soort volk zelfs maar een greintje sympathie te ontwikkelen.

 

Dit gezegd zijnde: ik ben op het politiecommissariaat van Laken wat spullen gaan afhalen die begin november uit mijn wagen verdwenen waren. De speurders hebben de spullen teruggevonden na een tip die het ontbrekende stukje van de puzzel bleek te zijn. Een vijftal dagen na de inbraak in mijn auto vond ik op e-bay een aanbod van een nieuwe, anonieme verkoper in Sint-Joost-ten-Node. Aan het aanbod ‘klopten een paar dingen niet’. Geen batterijlader (want die stond op mijn kamer), geen docking poort (want die lag op kantoor) en als afbeelding een foto die van het net geplukt was. Inspecteur X. ging er achter aan en vond na enige tijd een rovershol waarmee je een kleine electrozaak kan beginnen. “Puik werk!”, zei hij, alsof ik zelf de zaak had opgelost en hij gaf me een stevige mep op de schouders.    

De batterijen van de fototoestellen zijn ondertussen helemaal opgeladen. Op de kleine Sony is het menu nu in het Frans. Dat moet ik straks even veranderen. En natuurlijk geef ik het toestelletje ook een schoonmaakbeurt. Op de Nikon staan 6 foto’s die er niet op stonden toen het toestel gestolen werd. Ik zie een fout geschminkte jongedame van pakweg 25 met een buikje en in haar handen de bedieningsconsole van een Sony Playstation. Ze ligt op bed. Naast haar ligt een jongeman van dezelfde leeftijd die zo te zien aan het bellen is. Ook in de andere hand houdt hij een gsm vast. Hij heeft een trui aan met horizontale wit-blauwe strepen. Een bajesplunje, hoop ik heel even. Het zou hem niet eens misstaan.

Is er een jurist in de zaal? Ik heb 6 foto’s van mensen die anderen bestelen. Vijf ervan zijn haarscherp, - ’t is niet voor niets een Nikon. Ik zou ze dolgraag onderaan deze post plakken, maar ik aarzel een beetje. Hoe zit het met het auteursrecht wanneer iemand met mijn fototoestel een foto maakt? Hoe zit het met het portretrecht? Ik mag aannemen dat de foto’s ‘ten behoeve’ van de geportretteerden gemaakt zijn en niet in opdracht? En maakt het een verschil of de daders/verdachten ja dan nee veroordeeld zijn? Het kan nog een hele poos duren alvorens ze voor de rechtbank moeten verschijnen.

 

Vragen. Dilemma’s. Twijfels. En een lichte neiging tot wreken…

11:28 Gepost door Stof in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

:-) jurist present maar ik zou ze toch niet publiceren, hoewel wat is de kans dat ze het te weten komen (verybody knows the internet!) en klacht indienen? je kan hoogstens op eerste verzoek van verwijdering die snel terug verwijderen ;-)
veel mee dan dat zal er niet aan te pas komen het is wel duidelijk een schending van de privacy zomaar foto's van mensen op het net plaatsen zonder hun toestemming! foei!

Gepost door: jeronimo | 31-01-08

Vertel me erover, mijn huisbazin laat niet toe dat ik mijn fiets in de gang zet met als resultaat dat ik al 4x mijn banden heb laten vervangen omdat ze platgestoken waren.

Gepost door: Foxy | 03-02-08

Ni overdrijven hé Uw vrouw vervangen door Carla Bruni ?
1. Ge hebt geen vrouw
2. Carla is al getrouwd
3. Ik begin te twijfelen of ge wel nen IPod hebt ;-)

Gepost door: Lazyman | 04-02-08

De commentaren zijn gesloten.