23-08-07

Forse aanwas troela's te L.

asiancoat_maui_xlIk was zo blij als een kind op de kermis toen ze eind december vorig jaar bekend maakte als zoude ze het schip verlaten. Ons Troela, mijn steen des aanstoots, klein-Brabants kleinburgerlijkheid van het allerergste soort, het Grote Niets met tieten op, een incarnatie van alles wat ik verafschuw… Vrienden hadden me gewaarschuwd: “Je gaat ze nog missen, die Troela van jou!” Ik neem het hen niet kwalijk; ze hadden waarschijnlijk iets te diep in het glas gekeken. Of ze waren ervan uit gegaan dat ik zonder Troela alvast één bron van hilarische posts zou moeten missen, - dat kan ook. Zeven maanden na dato moet ik die waarschuwende vrienden een héél klein beetje gelijk geven.  Vergis u niet! Ik zit niet onder de miezerige augustushemel in stilte te janken om de terugkeer van Troela. Ik heb nog niet uitgeroepen dat alles vergeven en vergeten is. Er ligt geen rode loper klaar om haar met tromgeroffel en geschetter van Thebaanse trompetten als een koningin weder over de drempel te dragen. Troela moet beroepshalve vooral blijven waar ze is: ver van mij. Eidoch… Zo blij als ik was om het spontane vertrek van het patsertje op hoge hakken, zo droevig ben ik nu. Troela 1 werd immers vervangen door twéé (u leest dat goed, lieve lezer, het gaat wel degelijk om het geheel getal dat zich tussen de 1 en de 3 bevindt!) Troela’s. Het is, noch min noch meer, een beproeving. Ik ben ondertussen de enige man in een team dat verder uit vijf dames van het vrouwelijk geslacht bestaat. En raad eens welke mare ik deze morgen aangereikt kreeg? Er komt er nog eentje bij. Nog een wijfie! Het is algemeen bekend dat wie last heeft van pais en vrede kan volstaan met twee dames samen aan het werk te zetten. Binnen de kortste keren ontstaat er amok en gaan de collegae elkaar te lijf. Dat gaat gepaard met krabben, schoppen, bijten, elkaar bij de haren trekken en vooral veel krijsen. Naar verluidt is het een vermakelijk visueel spektakel, maar in een kantooromgeving lijkt het me toch niet erg bevorderlijk voor de efficiëntie. Twee dames is explosief, maar vijf dames is nog veel explosiever. Of in elk geval veel giftiger. Er worden in de coulissen allianties gesmeed, er worden aanvallen met Stealth-bommenwerpers uitgevoerd, er worden boobytraps en wolfsijzers uitgezet, er wordt afgeluisterd en gefluisterd, er worden gecodeerde boodschappen doorgespeeld, de laster teelt wierig.  Je zou denken dat mensen nogal pragmatisch zijn: je hebt een job, dus daar probeer je je werk te doen en het je collega’s niet moeilijker te maken dan nodig. Nou, vergeet het maar! De afgelopen weken heb ik hier een paar subtiele staaltjes te zien en te horen gekregen van allerhande boevenstreken die dames gebruiken in een poging om hun collegae-tegenstandsters in het zand te doen bijten. Waar ze zoveel creativiteit, energie en techniek vandaan halen, is mij een raadsel – ik denk aan Stasi, KGB, Securitate of Mossad – maar vergeleken met de gluiperigheid hier zijn die jongens van Hezbollah koorknaapjes. Gisteren heb ik bij de baas mijn nood geklaagd. Ik heb de streken en strategieën hier ten kantore niet langer onder controle. Ongeveer elke dag moet ik als een soort biechtvader klaagzangen aanhoren over wat ‘die andere’ allemaal in haar schild voert en ik weet ondertussen niet meer wat ik nog moet geloven en wat niet. Vanaf vandaag voer ik een zero tolerance beleid: elke leipe beweging zal onmiddellijk en onverbiddelijk afgeblokt worden. En ik blijf stoïcijns: bij het minste geklaag of geroddel klap ik als een volleerde Yoda mijn oren dicht.  Mag er nog een collegaatje bij? Natuurlijk wel, maar alstublieft niet nog een vrouw! Niet nog een seutemieke dat uit de klein-Brabantse leemgrond geplukt werd en naar hier wordt verpot! Niet nog een Troela! Er zit een bug in onze rekruterings- en selectieprocedures. Wat zeg ik? Dat is geen bug, dat is een levensgrote lintworm die diep in het mechanisme huist en ervoor zorgt dat wij (uitsluitend) kwezels in dienst nemen. U gelooft mij niet? U beschuldigt mij in stilte van misogynie? U denkt dat ik hier een soort omgekeerde penisnijd zit te verbijten? Fout gedacht! 

Ik ben niet snel met oordelen. Daar staat echter tegenover: I know a Troela when I see one! Ik zal u slechts één voorbeeld geven dat voor mij indicatief is voor het Troela-gehalte van een medewerkster. Onze jongste aanwinst heeft, zoals zoveel mensen, een hobby. En haar hobby is: ‘doggy dance’. Ik had eerst niet helemaal door wat de ware toedracht van dat tijdverdrijf was, maar dat werd me geleidelijk aan duidelijk uit haar (uitgebreide) verslag der weekendactiviteiten. Doggy dance, lieve lezer, is een gebeuren waarbij een hond (M/V) en zijn of haar baasje (M/V) samen een dansje maken. Zal ik het nog eens neerschrijven, zodat u zeker bent dat ik me niet vergis? Doggy dance is gelijk aan: hond en baasje dansen samen. En de rest van de doggy dancers kijkt toe. Dolletjes!

 

In eerste instantie heb ik geprobeerd het fenomeen doggy dance abstract-conceptueel te benaderen. De hond wordt wel eens de judas der wolven genoemd en als mens-eigenaar kan je met een hond alles doen, - dus waarom ook niet er mee dansen? Ik kan me voorstellen dat ik na 20 pinten, anderhalve fles rode wijn en drie gin-tonics al eens een hond bij zijn voorpoten en er luid lallend mee over een dansvloer schuifel. Een mens die goed faliba is, doet de gekste dingen. Als het maar leuk blijft (voor de hond)!

Toen echter bleek dat doggy dance op zaterdagnamiddag en in nuchtere toestand beoefend wordt, moest ik mijn concept bijsturen.  Het volstond even te googlen, om vast te stellen dat bij doggy dance zowel de hond als het baasje in een plunje gestoken worden. En toen wist ik het zeker: dit is kut. Kut met peren. Echte kut. Met echte peren…

 

10:15 Gepost door Stof in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

En dan nog zijn er mensen die durven beweren dat In De Gloria niet realistisch is. De werkelijkheid overtreft steeds de fictie. Ik moest bij het lezen ook aan de geweldige mockumentary van Christopher Guest denken, Best in Show.

Gepost door: fILLE | 23-08-07

De commentaren zijn gesloten.