08-05-07

Napels zien...

Hij hierzo heeft mij bedacht met een – even de mond spoelen – stokje.  De vraag is verraderlijk eenvoudig: wat hoopt u te bereiken voor u voorgoed de ogen sluit? Het antwoord zou heel erg kort kunnen zijn: niemendal, - alles welbeschouwd. Maar ik weet dat Coltrui en een paar andere lezers daar geen genoegen mee zullen nemen, dus verplicht ik mezelf om mijn antwoord enigszins te nuanceren.

 

Niemendal, - alles welbeschouwd. Ik schat dat 80 procent van de ellende op deze aardkloot ontstaat doordat mensen iets willen wat er niet, niet meer of nog niet is. Je bent hier, maar je wilt dààr zijn. Je hebt dit, maar je wilt dàt. Je bent zus, maar je wilt zó zijn. Mensen met kleine minkukels van tietjes willen mega-prammen. En mensen met een weelderig balkon willen van die strakke tietjes die als soldaten voor zich uit kijken. Mensen met een terugdringende haarlijn willen een haarimplantaat en mensen met een van nature weelderige haardos willen hun schedel kaal scheren. Mensen met 1.800 euro op hun bankrekening willen een batig saldo van 18 miljoen euro en mensen met 18 miljoen op hun rekening zijn wanhopen op zoek naar iets om de verveling te verdrijven. Er wordt ons vanalles opgesolferd. Dingen die we moéten voor elkaar krijgen, of anders… Of anders wàt? Ik zie rond me heel veel mensen die als ezels achter een wortel aanlopen. Een wortel die ze nota bene zichzelf voorhouden. Ik heb geen zin om daar aan mee te doen. Het leven is op zich al ingewikkeld genoeg. Ik wil het niet verzwaren door mezelf nog eens allerhande eisen te stellen en (opgedrongen) targets voor te houden.

 

Dit gezegd zijnde, moet ik toegeven dat er een paar dingetjes zijn die “er nog niet van gekomen” zijn wegens druk en niet veel tijd. Ik zou mij eigenlijk feitelijk weer eens een vent moeten zoeken. Het is geen absolute topprioriteit, maar ik ben bang dat je sommige dingen verleert na 6 jaar celibaat. (Ik doel daarmee onder meer op de concepten ‘recht van het werk naar huis komen’, ‘koken voor 2’ of ‘de vaat doen’.) Het grootste probleem is dat 38 echt wel een onnozele leeftijd is om iets nieuws te beginnen. Ik denk dat ik nog even de andere kant op kijk tot er een 4 voor mijn leeftijd staat.

 

Toen ik voor het eerst de musical Les Misérables zag, had ik een bizarre aha-erlebnis op het moment dat Maître Thénardier zijn song ‘Master of the House’ zong:

 

Master of the house
Doling out the charm
Ready with a handshake
And an open palm
Tells a saucy tale
Makes a little stir
Customers appreciate a bon-viveur
Glad to do a friend a favor
Doesn't cost me to be nice
But nothing gets you nothing
Everything has got a little price!

 

Voor ik de Elysische velden vervoeg zou ik gaarne nog enige tijd Het Tofste Cafeetje Van De Hele Wereld openhouden. Een plek met alleen maar aangename en beschaafde en intelligente en grappige mensen (Hoe ver staan we intussen eigenlijk met dat klonen?), die er een glas komen drinken, een hapje eten, wat bijpraten en veel lachen. Al die specificaties maken dat mijn cafeetje niet in het zure Vlaanderen neergepoot kan worden. Ik moet het dus noodgedwongen zuidwaarts zoeken. Ik denk aan Frankrijk, Spanje of Portugal. En ik zweer u dat ik binnen afzienbare tijd écht werk maak van die cursus Spaans die al 2 jaar op mijn bureau ligt!

 

Hou dit vooral stil: een hele poos was ik als journalist gespecialiseerd in djie-aai-tie (Group Incentive Travel). In die periode heb ik meer gereisd dan in de 28 jaar die eraan vooraf gingen, maar ’t was altijd op een drafje. Op en af naar Firenze, op en af naar Istambul, twee dagen Boston, op en af naar Kopenhagen, vier dagen Indonesië. En ook in de daarop volgende job was het telkens jachten en jagen in den vreemde. Ik ben 5 keer in Madrid geweest, maar ik heb er geen flauw idee van hoe de stad eruit ziet. Idem dito voor Lyon, Düsseldorf, Hannover, Birmingham, München, Milaan en Bilbao. Een aantal van die plekken zou ik willen bezoeken zonder ook maar een stap in het beursgebouw of het convention center te moeten zetten.

 

Nu we toch bezig zijn: ik zou graag een conference schrijven én brengen. Niet een gig van 5 minuten, maar iets dat anderhalf uur duurt. Niet in een achterafzaaltje op een omgekeerd bierkrat, maar in een grote en liefst ook tamelijk volle zaal. Ik ben mij er van bewust dat je aan zoiets begint door de eerste mop op papier te zetten en dat is tot nu toe nog niet gelukt. Ik lig daar vooralsnog niet wakker van, ik geef het gewoon even mee.

 

Wat moet er nog meer gebeuren voor ik mijn harp definitief in de wilgen hang? Soms frustreert het me een beetje dat ik a) geen noot muziek kan lezen en b) geen enkel muziekinstrument kan bespelen, - op de kazoo na misschien. Ik weet niet of het überhaupt mogelijk is daar op je pakweg 50ste mee te beginnen. Ik weet wel dat ik me uren, dagen, maanden en wellicht zelfs jaren zou kunnen amuseren achter een vleugelpiano. Bijvoorbeeld. Mijn behuizing is niet van die omvang dat je er een vleugelpiano in kan stationeren zonder eerst de rest van het meubilair buiten te kieperen, dus wellicht moet ik ook daar in de komende decaden nog even aan sleutelen. We zien wel…

 

We zien wel. Vermoedelijk vat dat mijn state of mind nog het best samen.  Wordt het 40, 60 of 80? We zien wel. Wordt het een romandebuut op mijn 45ste of cafébaas op mijn 50ste? We zien wel. Zolang ik enigszins helder van geest blijf en fysiek min of meer intact blijf, is het mij allemaal best. Wat ik vandaag écht belangrijk vind – vrienden, vrede, vrijheid en vermakelijkheden – zal ik waarschijnlijk ook morgen en de dag erna belangrijk vinden. Al de rest is bijzaak, - alles welbeschouwd.

 

De trrrrrrrrraditsie wil dat je zo’n – even de mond spoelen – stokje op een hondse manier aanpakt, er naar eigen goeddunken op kauwt en vervolgens wederom naar bloggende compères gooit. Welaan dan, Fresco, Lord CMS en de Mama van Prutske: apporte!

15:00 Gepost door Stof in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

ik hou je eraan maat dat je al is het over 20 jaar, je me dat adres van je café geeft, dan kom ik op bezoek
over 20 jaar blog ik mss niet meer maar iemand zoals jij weet me wel te vinden ;-)

Gepost door: Jeronimo | 08-05-07

Ne mens zou inderdaad met wat minder content moeten zijn hé... Maar je moet altijd blijven dromen!

Gepost door: Sandrissimo | 08-05-07

@Jeronimo Jij mag plaatjes komen draaien! (*neemt bevend van anticiperende angst een grote slok espresso*)

Gepost door: Stof | 10-05-07

I tell you what I want what I really really want Het -eek- stokje is opgepikt voor een toekomstige overpeinzing, hoewel ik het reeds eens ben met wat jij wilt, nl. niemendal. :-)

Gepost door: Fresco | 10-05-07

De commentaren zijn gesloten.