23-03-07

Vakkundig gevloerd

wimps_videoBeroepshalve bracht ik een bezoek aan een beurs voor gezond en beter leven. Een mens moet iets doen op zaterdagnamiddag en ik dacht dat ik daar wellicht een paar foto’s zou kunnen maken die het begrip ‘belevingswaarde van een beursbezoek’ op sprekende wijze illustreren. Anders dan de meeste seniorenbeurzen, waar je met incontinentieluiers, Zimmer looprekken en valse gebitten om de oren geslaan wordt, richt deze beurs zich tot de jongere medemens waar (nog) niks aan mankeert. Althans, zo staat het in het marketing statement. Op de cover van de catalogus staat een pronte jongedame die met veel goesting in een partje sinaasappel bijt, de huisstijl is levendig en fris en dynamisch en eigenlijk gaat het meer over ‘Hoe kunnen we zo hoog mogelijk vliegen?’ dan over ‘Hoe kunnen we zo zacht mogelijk landen zonder een spoor van kwijl en kak achter te laten?’. Gezond leven is big business, - neem dat maar van me aan. Ik dacht dat ik hier als trotse eigenaar van een Powermax trilplaat als een hele mijnheer bejegend zou worden, maar tegenwoordig bestaan er ook tweepersoonstrilplaten met geïntegreerde MP3-speler, koffiezetapparaat en nagelknipper. Met traploos instelbare trilfrequenties uiteraard!

 

Ik stak mijn hoofd binnen in een van de conferentiezalen. Een mijnheer van MacDonalds gaf er een exposé over gezonde voeding. ‘Eerst het Vlaams Blok die voorvechters worden van het democratische recht op vrije meningsuiting en nu dít weer’ dacht ik en ik liet de conferentiezaal voor wat ze was. Diverse exposanten probeerden mij met allerhande in verleiding te brengen: sap van Calendulabloemetjes, Hopi oorkaarsen, fitness-marteltuigen die twee maandlonen het stuk kosten… “Massage? Massage?” vroeg een Thaise deerne met een glimlach van oor tot oor. Even dacht ik dat ik door de roze buurt van Phuket liep. Mijn schouders voelden wat stram aan, maar net niet stram genoeg om voor het oog van een paar duizend voorbijgangers met ontbloot bovenlijf op een plastic tafeltje te gaan liggen.

 

Op een podium waren twee mannen een dansje aan het doen op het soort muziek dat je wel eens in Chinese restaurants hoort. Tingeltangel met ritme noch richting. Toch was het schouwspel in zekere zin boeiend, rustgevend zelfs. Eén van beide mannen had een trainingspak aan van Le Coq Sportif, de andere een soort beige campingsmoking en een overmaats T-shirt. ‘Dat gebeurt ook niet vaak, dat je iemand voor een publiek ziet dansen in zijn pyjama’ dacht ik bij mezelf. Vooraan op het podium stond een bordje waaruit ik kon afleiden dat het om een Tai-Chi demonstratie ging. Terwijl voor het podium een paar tientallen mensen geïnteresseerd bleven toekijken, gingen de twee demonstrateurs onverstoorbaar verder.

 

In gedachten begon ik hun bewegingen mee te doen. Rechterarm buigen en in een hoek vooruit steken. Linkerarm strekken, naar kniehoogte wijzen en achter je brengen. Rechterbeen lichtjes optrekken en de voetzool tegen de linker enkel brengen. Rechterarm strekken en voorlangs brengen. Rechtervoet nu naast linkervoet…. BANG! Met een gigantische zwaai ging ik over mijn linkerzij en ik kwam onzacht in aanraking met de betonnen vloer. Mijn fototoestel hield ik nog steeds stevig in de hand geklemd, maar mijn notitieboekje, mijn balpen en de beurscatalogus lagen een meter verderop. Een andere toehoorster had verschrikt een pas achteruit gedaan toen mijn imposante gestalte (1,84 meter) gevaarlijk haar kant begon uit te hellen. Daardoor was vrij ruimte ontstaan voor mij onzacht landing.

 

Enigszins versuft stond ik weer op en ik scharrelde mijn spullen bij elkaar. Mijn linker knie voelde pijnlijk aan en door mijn linker oor trok een warme gloed. Tai-Chi mag dan wel de meest ongevaarlijke gevechtssport zijn, maar mij hebben ze in elk geval goed liggen gehad.

 

Juko! En onder luid gejoel het plein af...

08:52 Gepost door Stof in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

misschien is yoga wel meer aangewezen in de toekomst :-)

Gepost door: fILLE | 23-03-07

Hmm, klinkt als iets dat mij ook zou kunnen overkomen, alleen zou ik dan wellicht in mijn val een tafel vol bekerkes appelsiensap of zo meesleuren...

Gepost door: Sandrissimo | 23-03-07

De commentaren zijn gesloten.