13-02-07

Koektrommelromantiek

lupercusEuhm…. Op een aantal plaatsen in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest heeft iemand of iets de rode verkeerslichten overplakt met een donkere mal, waardoor het licht de vorm van een hart heeft. Toen ik het zondagavond voor het eerst zag, vond ik het leuk gevonden. Af en toe een knipoog moet kunnen, - zeker op plekken waar mensen elkaar 24 uur per dag gemotoriseerd naar het leven staan. Maar de kans is groot dat ik het vandaag in de loop van de dag die verkeerslichten-hartjes niet langer een aardigheidje vind en dat ik er morgen volledig van gedegouteerd ben.

 

Als ik me dat goed herinner was 14 februari pakweg 10 jaar geleden een vrij gewone dag. Mensen die een job hadden, die gingen werken. Mensen die geen job hadden, bleven thuis of gingen een eindje wandelen. De krant stond vol met de dingen die de dag daarvoor (of de dag daar nog voor) gebeurd waren. Op televisie speelden allerlei soaps, die af en toe onderbroken werden voor reclame. Die reclame kon gaan over waspoeder, over bouwleningen, over vliegreizen, over yoghurt met actieve bifidus, over hospitalisatieverzekeringen of over vruchtenlimonade. Of over nog iets anders. Little do I know…

 

Afgelopen zaterdag was het magazine bij mijn krant van cover 1 tot cover 4 gevuld met crypto-erotica en pseudo-romantiek. Van afrodisiaca in de keuken van jonge chefs, tot vuurrode lingerie van Marlies Dekkers, interviews met bezoekers van Eroticabeurzen, een reportage over een vrouw die lichamen beschildert… Het is vorige zaterdag begonnen en het is sindsdien alleen maar erger geworden. Eén Vlaamse krant bestaat het een Week Van De Liefde te gelasten, een andere krant sommeert ons boodschappen (inderdaad, meervoud!) te sms’en die morgen meerdere pagina’s in beslag zullen nemen. De Nationale Loterij gooit Valentijn-krasbiljetten op de markt en het zou me zelfs niet verwonderen dat er morgen een Valentijn-trekking is. Als je morgen ‘aai lof joe’ zegt, moet je er voor zorgen dat je niet uit je bek stinkt, - daar wijst een fabrikant van pepermuntjes ons vandaag op. En ik gruw nu al bij de gedachte aan al die thema-advertenties die ik morgen in de maag gesplitst zal krijgen. Komt er een variant op de Ford-reclame – de àllerlulligste van alle lullige reclamespotjes – met de mijnheer die zijn gulp kan opendoen zonder zijn handen te gebruiken? Gaan de Backeljau’s iets speciaals doen voor Gamma? Zal ik morgen de avond halen zonder bloeddrukproblemen of algehele walging?

 

Mocht het u of de uwen ontgaan zijn: de feestdag van Sint-Valentijn is de dag waarop verliefde mannen, volgens een Victoriaans gebruik, briefjes (mogen) sturen naar hun – onbeantwoorde – liefdes. Vindt u het erg dat ik een paar dingen beklemtoon? Zoals bijvoorbeeld: briefjes, onbeantwoorde liefde en Victoriaans gebruik. Het was in de preutse negentiende eeuw écht geen luxe om toch 1 dag per jaar eens iets te kunnen ondernemen zonder al te veel risico. Als je verliefd werd op je getrouwde buurvrouw, dan moest je 364 dagen per jaar de lippen stijf op elkaar geklemd houden. Maar die ene dag kon je dus wel risicoloos je billets doux opsturen. Vandaag gaat het gelukkig allemaal wat makkelijker: zie je ergens een lekker mokkel of een flinke vent, dan kan je er gewoon op afstappen en zeggen: doen we het hier en nu (in de supermarkt bijvoorbeeld) of wil je eerst langs huis om die doos Ola in de vriezer te steken? Niks geen raadseltjes, niks geen gefezel, niks geen gedoe. Waarom zouden we die speciale dag in…euh…godsnaam nog nodig hebben?

 

Nog niet overtuigd dat Valentijn compleet overbodig is? Misschien helpt het als ik u zeg dat de feestdag van Sint-Valentijn eigenlijk afstamt van een Romeins ritueel feest, de Lupercaliën, ter ere van Lupercus, god van de vruchtbaarheid. Bij de Lupercaliën moesten alle geslachtsrijpe meisjes die nog niet van straat waren, een briefje met hun naam in een grote pot doen. De geslachtsrijpe jongens mochten daarna, elk op zijn beurt, eens in die pot graaien. EN WAT DENK JE DAT DIE TWEE DAARNA MET ELKAAR GINGEN DOEN? Amfora’s boetseren in klei? Onkruid wieden op de kasseien van de Via Appia? Naar de beestjes gaan kijken in het Colosseum? Ga toch weg! Die twee gingen eens goed van bil. Eens lekker dozeken-wip. Een goeie draai en daarna bye-bye.

 

Van tweeën één: ofwel is Sint-Valentijn het feestje van de schuchtere angsthazen die in de negentiende eeuw zijn blijven hangen en anderhalve eeuw maatschappelijke evolutie volledig gemist hebben; ofwel is Sint-Valentijn het feestje van de snelle wip sans lendemain.  In beide gevallen spijt het mij zeer erg te moeten zeggen dat ik me niet betrokken voel. Ik doe niet mee. Niet met een eventuele onbereikbare liefde, niet met een losse scharrel, niet met een occasioneel bijslaapje, zelfs niet solo. Wie mij morgen oesters, ganzenlever, kaviaar, Spaanse peper of Spaanse vlieg probeert op te solferen, krijgt zonder enige twijfel nul op het rekest. Morgen mogen ze mij vanuit alle hoeken – radio, krant, magazine, billboard, internet, e-mail, sms – bombarderen met stroperigheid van de meest voze soort, toegeven zal ik niet. Ik houd stand.   

15:53 Gepost door Stof in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

ik deel compleet je menign maat!
fuck valentine!

Gepost door: lord cms | 13-02-07

Rood of niet niet, elk excuus is goed om een setje van Marlies Dekkers kado te krijgen...

Leve Sint Valentijn!!

Gepost door: Sandrissimo | 13-02-07

Eigenlijk is het gewoon poeperkesdag :)
Valentijn of de Lupercaliën, het einddoel is hetzelfde

Gepost door: jinx | 14-02-07

Volgens mijn wederhelft is het elke dag poeperkesdag! Is dat dan niet zo?

Gepost door: Sandrissimo | 14-02-07

poeperkesdag, begot!!! Toch probeer ik die dag eens geen krakeel uit te lokken.......ook nie slecht!

Gepost door: chinezeke | 14-02-07

De commentaren zijn gesloten.